Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон яке аз муҳимтарин нишонаҳои муқаддаси давлатдорӣ ва рамзи ягонагии миллати тоҷик ба шумор меравад. Парчам ҳамчун арзиши олӣ на танҳо таърихи давлатдории миллиро ифода мекунад, балки барои тарбияи насли наврас, таҳкими ҳисси ватандӯстӣ, худшиносӣ ва масъулиятшиносии шаҳрвандон нақши муҳим мебозад. Дар шароити ҷаҳони муосир, ки раванди ҷаҳонишавӣ доим идома дорад, нақши рамзҳои давлатӣ, хусусан парчам, дар нигоҳ доштани ҳувияти миллӣ боз ҳам бештар мегардад.

Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон 24 ноябри соли 1992 қабул гардида, аз се ранг – сурх, сафед ва сабз бо тасвири тоҷ ва ҳафт ситора иборат аст. Ҳар як ранги парчам дорои маънои хеш буда, арзишҳои таърихӣ, фарҳангӣ, маънавӣ ва сиёсиро инъикос менамояд. Ранги сурх рамзи ҷасорату шуҷоат, мубориза барои озодии миллат ва давлатдории тоҷикон аст. Ранги сафед суннатҳои покиву озодӣ, роҳи сулҳу саломатӣ ва меҳнатдӯстиро ифода мекунад. Ранги сабз бошад, рамзи табиати зебои кишвар, кишоварзӣ ва рушди ҳаёти осоишта мебошад. Тасвири тоҷ ва ҳафт ситора мафҳуми давлатдории тоҷикон, соҳибихтиёрӣ ва ваҳдати миллатро таҷассум мекунад.

Парчам на танҳо як рамзи давлатӣ, балки як воситаи пурқудрати тарбия низ мебошад. Таманнои эҳтиром ба парчам дар дили ҷавон таҳкими ҳисси ифтихор аз Ватан ва масъулият дар назди давлатро ба вуҷуд меорад. Дар муассисаҳои таълимӣ, махсусан дар байни хонандагон ва донишҷӯён, баргузории чорабиниҳои тарбиявӣ бахшида ба Рӯзи Парчами давлатӣ, шарҳу тавзеҳи маънои воқеии парчам ва таърихи он нақши муҳим мебозад. Ин гуна фаъолиятҳо насли наврасро водор месозанд, ки ба арзишҳои миллӣ бо эҳтиром муносибат кунанд ва масъулияти шаҳрвандии худро дуруст дарк намоянд.

Дар сиёсати давлатӣ низ ба баланд бардоштани мақоми рамзҳои миллӣ таваҷҷуҳи ҷиддӣ дода мешавад. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо таъкид кардаанд, ки рамзҳои давлатӣ асоси давлатдории миллианд ва эҳтироми онҳо дар ҷомеа ҳисси ватандӯстӣ ва ваҳдатро тақвият медиҳад. Ба ҳамин хотир, ҳар сол дар кишвар чорабиниҳои фарҳангиву маорифӣ, корҳои тарбиявӣ, инчунин озмуну мусобиқаҳо баргузор мегарданд, ки ҳадафи асосӣ баланд бардоштани ҳисси ифтихори миллӣ дар ҷомеа мебошад.

Дар муҳити мураккаби геополитикии имрӯза, ки арзишҳои миллӣ бо хатарҳои иттилоотӣ ва фарҳангӣ рӯбарӯ мешаванд, нақши парчам ҳамчун рамзи муттаҳидкунанда ва муаррифгари давлат боз ҳам муҳим мегардад. Барои ҷавонон донистани арзиши рамзҳои миллӣ на танҳо як вазифа, балки як ниёз аст, зеро маҳз худшиносӣ, ватандӯстӣ ва эҳтироми рамзҳои давлатӣ онҳоро ба шаҳрвандони фаъолу созанда табдил медиҳад.

Хулоса, Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон рамзи ифтихор, ваҳдат, истиқлол ва худшиносии миллӣ буда, нақши тарбиявии он дар рушди маънавии ҷомеа, махсусан дар ташаккули ҷаҳонбинии насли ҷавон хеле бузург аст. Пос доштани парчам маънои пос доштани таърих, фарҳанг, давлатдорӣ ва ояндаи Ватанро дорад. Аз ин рӯ, тарғиби доимии арзишҳои миллию давлатӣ ва баланд бардоштани ҳисси ифтихори миллӣ дар байни ҷавонон вазифаи муҳим ва масъулияти умумимиллӣ мебошад.

Амон Раҳимов,

устоди ДПДТТ ба номи академик

Муҳаммад Осимӣ дар шаҳри Хуҷанд